Świadectwo Waldka, który opowiada o swojej drodze przez uzależnienie od alkoholu oraz procesie zdrowienia we wspólnocie. Autor opisuje towarzyszące mu od dzieciństwa poczucie obcości, które początkowo próbował niwelować za pomocą używek, co ostatecznie doprowadziło do destrukcji jego życia prywatnego i zawodowego. Kluczowym momentem relacji jest przejście przez program 12 kroków, ze szczególnym uwzględnieniem trudnego etapu zadośćuczynienia bliskim i osobom skrzywdzonym. Waldek podkreśla, że szczerość wobec siebie oraz naprawa relacji z rodzicami pozwoliły mu odzyskać wewnętrzny spokój i poczucie przynależności do społeczeństwa. Historia kończy się optymistycznym przesłaniem, zachęcającym innych chorych do podjęcia wysiłku pracy nad sobą, która ratuje życie i nadaje mu nową jakość. Całość stanowi poruszający wgląd w mechanizmy choroby oraz duchową przemianę człowieka szukającego ratunku w terapii.