Wystąpienie Penny, wieloletniej uczestniczki wspólnoty Anonimowych Alkoholików, która dzieli się swoją historią podczas wizyty w Polsce. Autorka szczegółowo opisuje moment osiągnięcia życiowego dna oraz proces przełamywania początkowej niechęci do Programu 12 Kroków. Kluczowym elementem źródła jest analiza Kroku Pierwszego, który prelegentka przepracowała, zamieniając twierdzenia z literatury AA na pytania dotyczące własnej bezsilności. Podkreśla ona ogromną rolę sponsoringu oraz wsparcia innych kobiet, które pomogły jej zachować abstynencję od 1977 roku. Narracja wskazuje na to, że systematyczna praca nad sobą i służba na rzecz nowicjuszy są fundamentami trwałego trzeźwienia. Całość ukazuje przemianę z osoby pełnej gniewu i buntu w człowieka przepełnionego wdzięcznością i duchową jednością ze wspólnotą.