Ela opowiada historię swojego życia naznaczonego biedą, przemocą, uzależnieniami i brakiem wsparcia rodzinnego. Już od dzieciństwa doświadczała patologicznych wzorców, a po tragicznej śmierci brata zaczęła nadużywać alkoholu. W kolejnych latach popadała w konflikty z prawem, kradzieże, przemoc, destrukcyjne związki oraz uzależnienie od hazardu. Wielokrotnie podejmowała próby samobójcze i doświadczała bezdomności. Mimo kilku terapii przez długi czas nie potrafiła zaakceptować swojej choroby alkoholowej. Przełom nastąpił dzięki programowi zdrowienia i pracy nad sobą, które pomogły jej zrozumieć własne błędy, odbudować relacje z mężem oraz nauczyć się odpowiedzialnego życia. Dziś żyje w trzeźwości, rozwija duchowość, stosuje zasady programu, dba o rodzinę i wychowuje córkę w warunkach, których sama nie miała. Swoją historię przedstawia jako dowód na to, że nawet po wielu latach uzależnienia i życiowych trudności możliwa jest trwała zmiana oraz odzyskanie godności i spokoju